Bij de keuze om al dan niet WGA eigenrisicodrager te worden dient onder andere aandacht te worden besteed aan de zogenaamde brandende huizen. Dit zijn werknemers of ex- werknemers die na ingang van de WIA arbeidsongeschikt zijn geworden of dreigen te worden en waar de 10 jaarstermijn nog niet van is verstreken.

De mogelijkheid bestaat dat deze werknemers niet onder de verzekering vallen en dat de UWV de uitkering niet (meer) betaald omdat de werkgever immers eigenrisicodrager is geworden.

Zeker voor de kleinere bedrijven kan dit een (te zware) last betekenen.

Tijdelijke dienstverbanden worden bij langdurige ziekte meestal niet verlengd. Als zo'n ex-werknemer uiteindelijk een WGA-uitkering krijgt komen deze kosten ten laste van de sectorpremie. Dit is een verschil met de voorliggende WAO regels. Toen werd het de werkgever aangerekend dat de -ex-werknemer in de WAO kwam.