Werknemers die meer dan 35% maar minder dan 80% arbeidsongeschikt zijn, komen mogelijk in aanmerking voor een WGA-uitkering. WGA staat voor Werkhervattingsregeling Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten. Ditzelfde geldt voor mensen die volledig (meer dan 80%) arbeidsongeschikt (maar niet duurzaam arbeidsongeschikt) zijn.

De WGA bestaat uit een twee fases: De loongerelateerde uitkering, gevolg door de loonaanvullingsuitkering of de vervolguitkering. Bij het bepalen van de hoogte van de uitkering geldt het maximaal dagloon.

1. De loongerelateerde uitkering: Iemand komt in aanmerking voor deze uitkering indien hij aan de zogeheten referte-eis voldoet. Dit betekent dat de arbeidsongeschikte voorafgaande aan de dag dat hij ziek werd, tenminste 26 van de 36 weken moet hebben gewerkt. Iemand die niet aan deze eis voldoet krijgt of een loonaanvullingsuitkering of een vervolguitkering.

De duur van de loongerelateerde uitkering hangt af van het arbeidsverleden (hierin wordt dezelfde berekening als in de Werkloosheidswet gevolgd). De hoogte van deze uitkering is 70% van het verschil tussen het oude loon en het nieuwe loon.

Voorbeeld: Jan is voor 50% arbeidsgeschikt verklaard en het UWV kent hem een WGA-uitkering toe. Voordat hij ziek werd, verdiende hij 1800 euro per maand. De hoogte van de uitkering bedraagt dan 70% van 1800 = 1260 per maand. Stel dat hij toch nog met zijn restcapiciteiten kan werken en hij verdient daarmee 1000. Jan ontvangt dan 70% van (1800 - 1000) = 560 (uitkering) + 1000 (loon) = 1560 per maand. Zou Jan helemaal niet werken, dan bedraagt zijn inkomen 70% van (1800 - 0) = 1260. Deze berekeningswijze betekent dat het inkomen van Jan hoger wordt, als hij meer gaat werken. Dit sluit aan bij het doel van de WIA: het belonen van meer werken. Afhankelijk van zijn arbeidsverleden, krijgt Jan minimaal 6 maanden en maximaal 5 jaar dit bedrag. Vanaf 1 januari 2008 is de uitkeringsduur minimaal 3 maanden en maximaal 38 maanden (3 jaar en 2 maanden).

2A. De loonaanvullingsuitkering: Iemand die bij de aanvraag van een WGA-uitkering niet voldoet aan de referte-eis of degene die de maximale termijn van de loongerelateerde uitkering heeft doorlopen en nog steeds ziek is, kan in aanmerking komen voor de loonaanvullingsuitkering. De voorwaarde is dan wel dat die persoon tenminste de helft van zijn verdiencapaciteit heeft benut. Is dit niet het geval, dan komt hij in aanmerking voor de vervolguitkering.

Iemand die aan deze eis voldoet, krijgt tot zijn 65e jaar deze uitkering. De hoogte van de loonaanvullingsuitkering bedraagt 70% van het verschil tussen het oude loon en de verdiencapaciteit (verdiencapaciteit is het loon dat iemand ondanks zijn arbeidsongeschiktheid nog zou kunnen verdienen).

Voorbeeld: Jan is voor 50% arbeidsgeschikt verklaard door het UWV. Voordat hij ziek werd, verdiende hij 1800 per maand. Volgens het UWV zou Jan met zijn restcapaciteiten nog 900 per maand kunnen verdienen (50% van 1800). Het lukt Jan te gaan werken en hij verdient 600 per maand. Dit betekent dat Jan voor de loonaanvullingsuitkering in aanmerking komt (immers, 600 is meer dan de helft van 900). Het inkomen van Jan bestaat dan uit een WGA-uitkering van 70% van (1800 - 900) = 630 en een loon van 600 (loon), dus in totaal 1230. Ook hierbij geldt dat hoe meer Jan werkt, hoe hoger zijn totale inkomen wordt.

Stel dat Jan een baan heeft waarmee hij minder dan 450 per maand zou verdienen (dus minder dan de helft van zijn verdiencapaciteit), dan komt hij niet (langer) in aanmerking voor de loonaanvullingsuitkering, maar voor de vervolguitkering.

2B. De vervolguitkering: Iemand die minder dan de helft van zijn verdiencapaciteit benut, ontvangt een vervolguitkering. Het UWV keert deze uitkering uit totdat de arbeidsongeschikte 65 jaar wordt. Afhankelijk van het uitkeringspercentage krijgt iemand een bepaald deel van het minimumloon. Dit betekent dat een arbeidsongeschikte per maand een bedrag krijgt, dat ver onder dit kan minimum liggen. Indien mogelijk kan hij een beroep doen op de Toeslagenwet om dit bedrag aan te vullen.